مناجات
بی نیاز!
حاجت های من کم نیست ولی دلم به این خوشه که خزینه های رحمت تو بی نهایته
خدایا !
درسته که خیلی خیلی بیچارم ولی بین کائنات آبرودارم!
این روزا ، صورت ایمانم رو با سیلی سرخ نگه می دارم
نخواه فرشته هایی مامور عذاب من باشن که یه روز بهم سجده می کردن!
امید من اینه که رحمتت ازم دستگیری کنه و کرمت عذرپذیرم باشه ...
رحمت تو به وسعت همه هستیه
رحمت تو ، چاره همه بیچارگی های منه
به گوشم رسیده که فرموده ای :
«چه کنم با مشتی خاک غیر از آمرزیدن؟!» درست شنیده ام ؟
این همه لطف و کرم از رحمان رحیمی مثل تو بعید نیست
اصلا اگه غیر از این باشه مایه تعجبه
مهربون!
چون بمیریم رحم خواهی کرد
آنچه آخر کنی ، تو اول کن!
یا ارحم الراحمین
+ نوشته شده در پنجشنبه چهارم مهر 1387ساعت 15:12 توسط مهدي رسولي فيني
|